Blog

Op stap met groen, grijs en blauw

Uiteindelijk stap ik naar professor van Assen om hem om advies te vragen. Ik kan me dat moment nog goed herinneren, ik spreek hem aan in de wandelgang van de universiteit. “Ik wil een stage zoeken in een werkveld waar ik na mijn studie verder mee kan”, zeg ik tegen hem. ” Ik kom zelf uit de zorg, ik wil nu graag iets anders, maar dan wel dienstverlening en niet in een industrieel bedrijf.” Hij peinst eens wat en zegt dan: “Het eerste wat in me opkomt is de politie. Maar dat raad ik je meteen af, want dan kom je in een keiharde machocultuur terecht, en of dat verstandig is.. Dan zou ik kiezen voor een overheidsdienst. Daar is interessante ontwikkeling gaande: ze staan op het punt om het beheer van de fysieke ruimte te gaan decentraliseren. Ik heb daar zelf geen contacten, maar ga daar eens wat rondbellen en kijken welke gemeentes daar nu mee bezig zijn.”

Zo gezegd zo gedaan. Ik kom bij Enschede uit, dat is op de moment de tweede gemeente in Nederland (Groningen was de eerste) die gaat decentraliseren naar ‘stadsdelen’.  Het woord stadsdeel is splinternieuw. Mijn aanbod aan de gemeente Enschede is om mee te gaan werken op uitvoeringsniveau om van daaruit een organsatieadvies te kunnen schrijven dat tevens mijn afstudeerscriptie gaat worden. Ik ben van harte welkom en zo komt het, dat ik een half jaar dagelijks meewerk in ‘het primaire proces’ van groen, grijs en blauw. Ik krijg een uniform en schoenen met een stalen neus, en ga vrolijk elke dag mee op stap. Struiken snoeien (groen), rommel na marktdagen opvegen (blauw), paaltjes rechtzetten en losliggende stoeptegels herstellen (grijs). Dit is feitelijk ook een ‘machocultuur’ want er werken bijna geen vrouwen, maar wel een hele gezellige. Ik werk op 5 verschillende stadsdelen; Noord, Oost, Zuid, West en Centrum. Niemand begrijpt precies wat ik daar nu eigenlijk te zoeken heb, maar dat is verder geen enkel probleem. Integendeel, ik heb een hele leuke tijd en het is vooral lachen geblazen met ‘de jongens’.

Maar voordat ik ga vertellen, waarom ik toen dacht dat het zo belangrijk was om mezelf onder te dompelen in het primaire proces ga ik eerst het theoretisch model van ‘het nieuwe organiseren’ integraal uit mijn scriptie halen. Ik moet het fotograferen want ik heb dat niet meer digitaal.

Dit is echt voor de liefhebber, want dit is pure bedrijfskunde.

2 gedachten over “Op stap met groen, grijs en blauw”

  1. Erg interessant…. Alhoewel mijn (lack of knowledge) van de Nederlandse taal mij wel ertoe zal dwingen het nog een paar keer goed over te lezen, herken ik er veel in en kan ik mijn gevoelens van boosheid over de onlogische manier van management, zo weer oprakelen. Gelukkig hoeft dat alles nu niet meer. Ga zo door, Annette!

  2. hoi Yvonne
    Dank voor jouw mooie reactie en sowieso dat je me leest!
    Ja, daar zeg jij wat.. Ik weet er alles van, van deze narigheid. Iemand die ik ken, notabene het voormalig hoofd van de Riagg Rotterdam Jos Lamé, heeft daar rond 2010 een mooi woord voor bedacht: ‘beleidsgetraumatiseerd’ . Dat is ook de reden dat ik alleen nog maar vanuit mijn eigen onderneming wil werken. Ik kan niet meer in een top-down systeem werken, het gaat niet meer. Teveel butsen opgelopen. Moest ik eerst nog een hele lange omweg maken al die jaren, voordat het nu eindelijk zover is dat ik het bottom-up werken zelf in praktijk breng en in de wereld zet.
    hartelijke groet, Annette

Een reactie plaatsen